۱۷ مرداد ماه روز حق گویی و حق جویی 

 روز پاسداشت قلم روز خبرنگار مبارک باد.

میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای سیدالحکما

یکی از شخصیت ها و فیلسوفان بزرگ و معروف زواره مرحوم استاد سیدالحکما میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای است. وی یکی از فیلسوفان و دانشوران شیعه بوده که در منابع اسلامی به سیدالحکما معروف است. مرحوم جلوه زواره ای در سال 1238 هجری قمری در احمدآباد کجرات هند به دنیا آمد و علوم مقدماتی را نزد پدر خود و عده ای از فضلای زواره فرا گرفت . سیدالحکما بعد از مرگ پدر به سال 1252 هجری قمری برای ادامه تحصیل از زواره به اصفهان رفت و به یکی از اندیشمندان بزرگ عصر خود تبدیل شد. در حوزه درس وی مدرسان ،حکیمان و دانشوران بزرگی چون عمادالعلما و فخرالفقها مرحوم شاه آبادی استاد حضرت امام خمینی (ره) ، حکیم ملا محمد هیدجی ، آقا سید حسین بادکوبه ای استاد علامه طباطبایی ، میرزا محمدطاهر تنکابنی و . . . به تحصیل پرداخته اند. از آثار مهم سیدالحکما می توان به حاشیه بر شفای ابن سینا ، حواشی اسفار اربعه ملاصدرا ، حاشیه بر شرح الهدایه الآثیریه ، حواشی بر مبدا و معاد ملا صدرا ، رساله جسم تعلیمی ، تصحیح مثنوی مولوی و . . . اشاره کرد . وی در سال 1314 هجری قمری در تهران درگذشت و پیکرش در کنار مرقد ابن بابویه قمی به خاک سپرده شد.

جلوه زواره ای در برخی از کتب و مقالات به جلوه نایینی و جلوه اصفهانی از ایشان یاد شده است.

در روز جمعه 30/2/1373 به همت برخی از همشهریان زواره ای از جمله استاد غلامرضا گلی زواره نویسنده و مورخ زواره ای همایش بزرگداشت یک صدمین سال درگذشت جلوه زواره ای در حسینیه کوچک زواره با حضور شخصیت های مهم علمی و فرهنگی کشور برگزار شد. کار اطلاع رسانی و تبلیغات این همایش برعهده اینجانب بود. در این مراسم علامه آیت الله حسن زاده آملی سخنرانی کردند . فضای مراسم بدلیل برگزاری در یک مکان مقدس عزاخانه حضرت امام حسین (ع) و حضور پرشور قشرهای مختلف مردم زواره بسیار معنوی و جذاب بود. علامه حسن زاده آملی در این مراسم فرمودند: تاکنون چنین همایشی به این خوبی از جهت محتوا ، سادگی و مردمی بودن ندیده بودم . این همایش برای ایشان بسیار جالب بود. آیت الله جعفر سبحانی و مرحوم حجت الاسلام علی دوانی از دیگر سخنرانان این مراسم بودند.

امیدوارم نظیر چنین همایش هایی برای معرفی شخصیت های علمی و فرهنگی زواره برگزار شود. باید بگویم یک سال قبل از آن یعنی سال 1372 اینجانب پیشنهاد برگزاری همایش بزرگداشت اولین سالگرد درگذشت استاد سید محمد محیط طباطبایی را به فرماندار وقت شهرستان اردستان دادم و ایشان موافقت فرمودند و مدت یک ماه با پیگیری تمام توانستم این مراسم را در حسینیه بزرگ زواره برگزار نمایم . همایش خوبی بود و شخصیت های زیادی از نقاط مختلف کشور و استان اصفهان در آن همایش شرکت کردند.

تلاش برای چاپ روزنامه

امروز ۲۲/۴/۸۹ سالروز انتشار نخستین ویژه نامه مطبوعات در شهرستان اردستان و زواره است ۱۰ سال از انتشار نخستین ویژه نامه مطبوعات در شهرستان اردستان و زواره می گذرد به این مناسبت خاطره ای را ازانتشار اولین ویژه نامه بیان می کنم. در نوجوانی دوست داشتم سردبیر یک روزنامه بشوم به همین منظور پس از احراز شرایط گرفتن امتیاز نشریه، تقاضایی را به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان دادم . برای محک زدن توان خودم و ظرفیت شهرستان تصمیم گرفتم ویژه نامه ای از یک روزنامه سراسری برای منطقه چاپ کنم با روزنامه کیهان که نمایندگی آن را داشتم انتخاب کردم و اولین ویژه نامه مطبوعات در شهرستان اردستان و شهر زواره را در تاریخ 22تیرماه 1379 به چاپ رساندم . هرچند دقیق نمی دانستم استقبال مردم چگونه خواهد بود با هزینه شخصی اولین ویژه نامه را به چاپ رساندم. هزینه برای من بسیار سنگین بود اما به دلیل علاقه ای که روزنامه و اطلاع رسانی داشتم این کار را انجام دادم . مردم زواره استقبال خوبی از ویژه نامه کردند و از اینجانب تقدیر کردند. تشکر و حمایت مردم زواره  انگیزه ای شد تا این کار فرهنگی را ادامه بدهم . البته از هزینه سنگین آن خبر نداشتند. هرماه یک شماره از ویژه نامه کیهان را با کمک مردم و مسئولان زواره  چاپ کردم .

پس از این تلاش فرهنگی با کسب امتیاز نشریه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پس از 4 سال انتظار هفته نامه پیک زواره را به عنوان اولین نشریه شهرستان اردستان و شهر زواره منتشر کردم. خوشحالم پس از این اقدام فرهنگی که انجام دادم نشریات دیگری هم در اردستان و زواره مجوز انتشار گرفتند و افرادی هم با هماهنگی با نشریات استان اصفهان هم اکنون ویژه نامه محلی را در منطقه چاپ می کنند. از اینکه بنیانگذار و بانی چاپ ویژه نامه مطبوعاتی و نشریه در شهرستان اردستان و شهر زواره بوده ام افتخار می کنم و از افتخارات خودم می دانم . راه اندازی و فعال کردن این وبلاگ هم در راستای کار فرهنگی و پاسخی به همت ، تلاش و علاقه مندی مردم زواره است.

گفتنی است زمانی که ویژه نامه کیهان را چاپ می کردم در دوران دوم خرداد بود و ارتباط خوبی بین مدیران دولتی و روزنامه کیهان نبود اما به رغم این مشکل توانستم هم از مسئولان برای درج در ویژه نامه خبر بگیرم و هم بخشی از هزینه چاپ را دریافت کنم.هرچند کاربسیار سختی بود.

هم اکنون هفته نامه پیک زواره به روزنامه زاینده رود تغییر وضعیت و نام داده است و در استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری در حال انتشار است. افرادی که مدیرمسئول روزنامه یا هفته نامه هستند می دانند این کار فرهنگی چه سختی ها و مشقت هایی دارد همیشه امید و توکلم به خدا بوده است  و خداوند هم مرا از الطافش محروم نکرده است.

خاطراتی از تیر ماه

دو روز تعطیلی (هیجدهم و نوزدهم ) به مناسبت مبعث رسول گرامی

 اسلام حضرت محمد (ص) و روز جمعه فرصتی پیش آمد تا پس

 از مدت طولانی نزدیک به دو ماه برای دیدن پدر و سایر اقوام

 سری به زادگاهم شهر تاریخی و دیدنی زواره بزنم فرصت را

غنیمت شمردم و سری به انباری که پرونده مطبوعاتیم در

 آن است زدم  تمام کاغذها و بریده روزنامه ها و مطالب

 برایم خاطره های گذشته را زنده می کرد. در حال تورق

در پرونده مطبوعاتی خود بودم که 2 شماره مجله جوانان

یکی مربوط به تیرماه سال 1372 و دیگری مربوط

به سال 1374 توجه ام را به خود جلب کرد.

این دو شماره مربوط به کسب رتبه 2 تن از جوانان زواره بود

که موفق شده بودند در کنکور سراسری رتبه اول را کسب کنند.

تیرماه 1372 بود که آقای محسن جمالی یا رحمان خودمان

موفق شد رتبه اول کنکور سراسری در رشته علوم تجربی

را کسب کند همان روز که به محسن کسب رتبه اول کنکور

را تلفنی خبر دادند خبر کسب رتبه اولی محسن در شهر

پیچید بلا فاصله با محسن هماهنگ کردم و برای مصاحبه

به منزلشان رفتم .

در ضلع جنوب غربی میدان بزرگ و باصفای امام خمینی (ره)

زواره کوچه ای قدیمی قرار دارد . این کوچه که به نام شهید

 مهدی حدیدی نام گذاری شده است با چند کوچه فرعی دیگر

محله « شوگاه » را تشکیل می دهد. در وسط این کوچه که

تمام ساختمان های آن از خشت و گل است ، جوی آبی جاری

است که هنگام آبیاری درختان و باغچه های منازل از آن استفاده

 می شود. شغل اکثر مردان این کوچه کشاورزی و حرفه زنان

آن قالی بافی است. به اتفاق یکی از دوستان جهت گفتگو با آقای

 «محسن جمالی» دانش آموز سال چهارم دبیرستان شهید دکتر

 بهشتی زواره و نفر اول کنکور سراسری رشته علوم تجربی

به این کوچه می رویم  و پس از طی مسافتی به در منزل

محسن جمالی می رسیم . وقتی در را می زنیم جوابمان را

می دهند و ما را به داخل منزل دعوت می کنند. وارد منزل می شویم .

منزل بسیار محقر با ساختمان ساده و از نوع خانه های صفه ای

خاص مناطق کویری است که دارای چهار اتاق است و صفه ها

از شمش و کاهگل (گچ و کاهگل) است . در صفه اول دار قالی

 برپاست و چند خانه ای از قالی بیشتر بافته نشده است . در یکی از

طاقچه های صفه دوم قاب عکس مرحوم «ذبیح الله جمالی»

پدر محسن جمالی قرار دارد . این خانه محقر خشت و گلی

یک حیاط کوچک نیز دارد که مجموعاً حکایت از مشکلاتی

زندگی و نبود امکانات می کند، خانه ای که چند سالی است

سرپرست خود را از دست داده است و مشکلات خود را بر

دوش محسن و سایر اعضا گذاشته است. در این خانه مذهبی

افرادی با حداقل امکانات و با فقدان پدر و مشکلات فراوان

با اتکال به خداوند منان زندگی را سپری می کنند.

با این مقدمه و مقدمه ای در خصوص معرفی شهر زواره

 گزارش و گفتگویم را با محسن جمالی آغاز کردم بعد از

 این مصاحبه به سراغ آقای سید محسن رفیع زاده زواره

هم کلاسی محسن رفتم او هم رتبه 18 کنکور سراسری در

 رشته علوم تجربی را بدست آورده بود با او هم مصاحبه ای

 انجام دادم خبر این موفقیت را سریعاً برای روزنامه های

سراسری کیهان و اطلاعات ارسال کردم که اقدام به چاپ آن کردند

گزارش کامل این خبر را هم همراه با عکس برای  مجله

جوانان ارسال کردم که مجله جوانان این گزارش را بطور

کامل در دو صفحه (صفحات 22 و 23 ) و با تیتر صفحه اول (روی جلد) زواره،

گاهواره بزرگان علم و ادب به انگیزه گفتگو

با نفر اول کنکور در رشته علوم تجربی شماره 1331

مورخ 28/4/1372 به چاپ رساند.

چاپ خبر موفقیت محسن جمالی که بدون شرکت در کلاس

کنکور توانسته بود رتبه اول رشته اول علوم تجربی را بدست آورد

بازتاب گسترده ای در مطبوعات کشور داشت .

انعکاس این خبر خاطره ای خوش را برایم که خبرنگار جوانی

 بودم و بصورت تجربی کار می کردم به همراه داشت .

در تیرماه سال 1374 هم خانم فاطمه خالقی زواره دانش آموز

 سال چهارم دبیرستان دخترانه اسلامی زواره رتبه  اول کنکور

 سراسری در رشته علوم تجربی را بدست آورد با خانم خالقی

هم مصاحبه ای انجام دادم و به مطبوعات سراسری ارسال کردم

 این خبر هم بازتاب خوبی داشت. گزارش این مصاحبه هم بطور

 کامل در مجله جوانان شماره 1421 مورخ دوشنبه 12/4/1374

به چاپ رسید.

نکته : برای مسئولان مجله و روزنامه ها ارسال گزارش و خبر

 کامل توسط یک خبرنگار از شهری کوچک بسیار جالب بود

چندبار هم تلفنی به خاطر تهیه و ارسال این خبر و گزارش

تشکر شد.

همیشه در دوران نوجوانی و جوانی سعی کردم از سوژه های

خبری به خوبی برای معرفی توانمندی های شهر زواره استفاده کنم.

شهادت مظلومانه

با اين‏كه امام كاظم عليه‏السلام در زندان در سخت‏ترين وضع به سر مي‏برد، هارون نتوانست وجود ايشان را تحمّل كند. سرانجام مقداري خرما طلبيد و با سوزن و نخ زهرآلود، آن را زهرآگين كرد. سپس آن خرماها را به خادم خود داد و به او گفت: «اين خرماها را به زندان نزد موسي بن جعفر عليه‏السلام ببر و بگو امير مؤمنان (هارون) از اين خرما خورده و مقداري را براي شما فرستاده شما را به حقّش سوگند مي‏د هد كه از اين خرما بخوريد؛ زيرا دستچين خود من است و آن را براي شما برگزيده‏ام!»

خادم به زندان رفت و پيام هارون را به امام عليه‏السلام رسانيد. امام عليه‏السلام مقداري از آن خرما خورد و طولي نكشيد كه به شهادت رسيد.1

هارون براي حفظ ظاهر، جمعي از بزرگان طالبيّين، عباسيّين و قضات و ديگران را كه تعدادشان 70 نفر بود طلبيد و جنازه‏ي امام كاظم عليه‏السلام را به آنان نشان داد و گفت: ببينيد كه او به مرگ طبيعي از دنيا رفته است...2

روايت شده است كه امام كاظم عليه‏السلام پس از مسموم شدن، سه روز در بستر شهادت بود. پس از آن د نيا را بدرود گفت. سندي بن شاهك براي ظاهرسازي، چند نفر قاضي و افراد عادل‏نما را كنار بستر امام عليه‏السلام حاضر كرد و به آنان گفت: «ببينيد كه موسي بن جعفر عليه‏السلام هيچ‏گونه آسيب و ناراحتي بدني ندارد.» ولي آن حضرت به آنان فرمود: «گواهي دهيد كه مدّت سه روز است، مسموم شده‏ام و به زودي بر اثر آن از دنيا مي‏روم.» و در پايان روز سوم به شهادت رسيد.3

ايشان در مورد ديگر فرمود: «من با نُه عدد خرما مسموم شده‏ام، فردا چهره‏ام سبز ميگردد و پس‏فردا از دنيا مي‏روم.»4

روايت كننده مي‏گويد: جنازه‏ي امام كاظم عليه‏السلام را در ميان تابوت نهاده و (از ميان زندان) بيرون آوردند. شخصي در كنار جنازه، فرياد مي‏زد:

هذا اِمامُ الرّافِضَةِ فَاعْرِفُوهُ؛

اين امام رافضيان (شيعيان) است، او را بشناسيد.

جنازه را به بازار آوردند و در آن‏جا بر زمين نهادند. سپس در آن‏جا اعلام كردند كه: «اين جنازه‏ي موسي بن جعفر عليه‏السلام است كه به مرگ طبيعي از دنيا رفته است. بياييد و جنازه‏ي او را بنگريد».

مردم از هرسو آمدند و به جنازه نگاه مي‏كردند. اثر زخم و خفگي در بدن او نديدند، و در پاي او اثر حَنا ديده مي‏شد. سپس دست‏اندركاران حكومت، به علما و فقها دستور دادند تا گواهي خود را در مورد اين‏كه موسي بن جعفر عليه‏السلام به مرگ طبيعي از دنيا رفته است، بنويسند و امضا كنند. همه امضا كردند، جز احمد بن حَنْبَل [رييس مذهب حَنْبَلي]. هرچه او را سرزنش كردند و زجر دادند، وي چيزي ننوشت.5

نويسنده: محمدرضا شواخي خبرنگار كيهان در زواره 

    بخش زواره با جمعيتي بالغ بر 20هزار نفر از توابع شهرستان اردستان

 يكي از نقاط محروم و كويري استان اصفهان به شمار مي رود كه از نظر

 موقعيت جغرافيايي در حاشيه كوير مركزي ايران قرار گرفته است.

همسايگي با كوير همراه با قهر طبيعت موجب شده كه اين منطقه سهمي ناچيز

از نزولات آسماني را داشته باشد و خشكسالي هاي چند سال اخير هم مزيد بر

علت شد تا شغل اصلي اكثريت ساكنين يعني كشاورزي در معرض كم آبي و

بي آبي و درصد شوري زياد قرارگرفته و از طرفي ديگر اين محروميت، عدم

استقبال سرمايه گذاران در بخش صنعت را به همراه دارد كه نتيجه آن

مهاجرت تعداد زيادي از ساكنين نقاط روستايي و شهري به شهرهاي بزرگ

كشور مي باشد. در اوج نااميدي به پيشرفت و توسعه اين منطقه، مردم شاهد

روي كارآمدن دولتي شدند كه شعار عدالت گرايي و توسعه مناطق محروم را

در سرلوحه برنامه هاي خود قرارداده است و اين خود باعث اميد به ماندن در

منطقه براي باقيمانده اين مردم شد كه براي حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي

تاكنون بيش از 200نفر شهيد، جانباز و آزاده تقديم انقلاب كرده و ادامه

دهندگان راه آنان در جبهه هاي فرهنگي و علمي به كسب رتبه هاي اول كنكور

در چند سال متوالي دست يافته اند. با اين مقدمه و با عنايت به نامه 1159

مورخ 27/2/85 فرمانداري محترم شهرستان اردستان به وزير راه و ترابري،

يكي از درخواستهاي اهالي اين بخش كه تاكنون مكاتبات عديده اي هم در اين

زمينه صورت پذيرفته احداث راه كويري زواره به گرمسار است. كه با توجه

به نامه 15155/44 مورخ 3/10/75 مديركل محترم دفتر برنامه ريزي و تلفيق

بودجه وزارت راه و ترابري به اداره كل راه و ترابري استان اصفهان كه

اعلام مي دارد موضوع مذكور در كميته تخصصي راه و راهداري مورخ 27/

8/75 و كميته برنامه ريزي مورخ 25/9/75 مطرح و با مطالعه راه زواره به

گرمسار در قالب پروژه هاي كويري و به صورت راه فرعي موافقت شده

است. با عنايت به اينكه در صورت اجراي طرح، علاوه بر اينكه بخش زواره

از بن بست و ركود خارج و موجبات توسعه اين منطقه فراهم مي شود باعث

كوتاه تر شدن طول راه و حل مشكل ترافيك سنگين موجود در مسير اردستان،

كاشان، قم، تهران و نزديكي مسير جنوب به مركز و شمال كشور و همچنين

مسئله كوير زدايي و راهگشايي بسياري از معضلات اجتماعي از جمله

جلوگيري از تردد قاچاقچيان بين المللي موادمخدر و تسريع در فعاليتهاي كشف

ذخاير و معادن موجود در كوير خواهد شد. با توجه به موارد فوق، از رئيس

جمهوري محترم استدعا دارد ترتيبي اتخاذ تا احداث جاده زواره به گرمسار و

ورامين به عنوان يك طرح ملي مورد تصويب قرارگيرد و با آغاز عمليات

اجرايي آن به آرزوي چندين ساله مردم اين منطقه جامه عمل پوشانده شود.

نويسنده: محمدرضا شواخي خبرنگار كيهان در زواره 

    بخش زواره با جمعيتي بالغ بر 20هزار نفر از توابع شهرستان اردستان

 يكي از نقاط محروم و كويري استان اصفهان به شمار مي رود كه از نظر

 موقعيت جغرافيايي در حاشيه كوير مركزي ايران قرار گرفته است.

همسايگي با كوير همراه با قهر طبيعت موجب شده كه اين منطقه سهمي ناچيز

از نزولات آسماني را داشته باشد و خشكسالي هاي چند سال اخير هم مزيد بر

علت شد تا شغل اصلي اكثريت ساكنين يعني كشاورزي در معرض كم آبي و

بي آبي و درصد شوري زياد قرارگرفته و از طرفي ديگر اين محروميت، عدم

استقبال سرمايه گذاران در بخش صنعت را به همراه دارد كه نتيجه آن

مهاجرت تعداد زيادي از ساكنين نقاط روستايي و شهري به شهرهاي بزرگ

كشور مي باشد. در اوج نااميدي به پيشرفت و توسعه اين منطقه، مردم شاهد

روي كارآمدن دولتي شدند كه شعار عدالت گرايي و توسعه مناطق محروم را

در سرلوحه برنامه هاي خود قرارداده است و اين خود باعث اميد به ماندن در

منطقه براي باقيمانده اين مردم شد كه براي حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي

تاكنون بيش از 200نفر شهيد، جانباز و آزاده تقديم انقلاب كرده و ادامه

دهندگان راه آنان در جبهه هاي فرهنگي و علمي به كسب رتبه هاي اول كنكور

در چند سال متوالي دست يافته اند. با اين مقدمه و با عنايت به نامه 1159

مورخ 27/2/85 فرمانداري محترم شهرستان اردستان به وزير راه و ترابري،

يكي از درخواستهاي اهالي اين بخش كه تاكنون مكاتبات عديده اي هم در اين

زمينه صورت پذيرفته احداث راه كويري زواره به گرمسار است. كه با توجه

به نامه 15155/44 مورخ 3/10/75 مديركل محترم دفتر برنامه ريزي و تلفيق

بودجه وزارت راه و ترابري به اداره كل راه و ترابري استان اصفهان كه

اعلام مي دارد موضوع مذكور در كميته تخصصي راه و راهداري مورخ 27/

8/75 و كميته برنامه ريزي مورخ 25/9/75 مطرح و با مطالعه راه زواره به

گرمسار در قالب پروژه هاي كويري و به صورت راه فرعي موافقت شده

است. با عنايت به اينكه در صورت اجراي طرح، علاوه بر اينكه بخش زواره

از بن بست و ركود خارج و موجبات توسعه اين منطقه فراهم مي شود باعث

كوتاه تر شدن طول راه و حل مشكل ترافيك سنگين موجود در مسير اردستان،

كاشان، قم، تهران و نزديكي مسير جنوب به مركز و شمال كشور و همچنين

مسئله كوير زدايي و راهگشايي بسياري از معضلات اجتماعي از جمله

جلوگيري از تردد قاچاقچيان بين المللي موادمخدر و تسريع در فعاليتهاي كشف

ذخاير و معادن موجود در كوير خواهد شد. با توجه به موارد فوق، از رئيس

جمهوري محترم استدعا دارد ترتيبي اتخاذ تا احداث جاده زواره به گرمسار و

ورامين به عنوان يك طرح ملي مورد تصويب قرارگيرد و با آغاز عمليات

اجرايي آن به آرزوي چندين ساله مردم اين منطقه جامه عمل پوشانده شود.

نخل گردانی در زواره

نويسنده: سحر افاضلي 
    نخل گرداني يكي از سنت هاي ويژه ماه محرم است كه در بيش تر شهرهاي استان يزد مرسوم است. در زواره هم روز عاشورا نخل در شهر گردانده مي شود. نخل بزرگ زواره روز عاشورا چند صد كيلوگرم سنگين تر مي شود، مردم براي برآورده شدن حاجت هاي خود براي نخل پارچه نذر مي كنند. پارچه هاي رنگارنگ روي پايه هاي نخل گره مي خورند و هر چهارگوشه نخل را يك نفر بر دوش مي گيرد.    
    گرفتن پايه نخل افتخار بزرگي است كه در گذشته نصيب هر خانواده اي نمي شد.
        سمت گرفتن پايه نخل به شكل موروثي به پسر ارشد خانواده مي رسد و در حال حاضر خانواده هاي سرشناس زواره پايه اي از نخل را در اختيار دارند.
        علي گلي يكي از عزاداران زواره كه پايه اي از نخل بزرگ و قديمي حسينيه بزرگ را در اختيار دارد، مي گويد: «در گذشته براي به دست آوردن هر پايه نخل، رقابت زيادي درمي گرفت اما اين روزها ديگر از اين رقابت خبري نيست.»
        نخل بزرگي در حسينيه زواره قرار دارد كه چندان قديمي نيست اما نخل چوبي كوچك تري در حسينيه كوچك هست كه از دوران قاجار به يادگار مانده. اين نخل در روزهاي عاشورا و تاسوعا از جايگاه اش جدا مي شود و عصر عاشورا به سكويي كه كنار حسينيه قرار دارد بازمي گردد.
        نخل گرداني سنت كهني در مركز ايران است، مردم زواره نخل را نمادي از تابوت امام حسين(ع) مي دانند و آن را مقدس و متبرك بر دوش مي كشند.
        روي ديوارهاي حسينيه تاريخي زواره، آيينه هايي هم نصب شده، آيينه هايي كدر با قالب هاي چوبي زيبا، كه سال ها روي ديوارهاي حسينيه پابرجاست. يكي از اهالي زواره مي گويد: «آيينه ها در حسينيه نصب شده كه عزاداران گناهكار با ديدن تصوير خود در آيينه از كردار زشت خود شرمنده و خجالت زده شوند. در اطراف حسينيه سقاخانه هاي كوچكي هم وجود دارد كه گويي ديگر كسي در آن جا شمعي روشن نمي كند. شمع هاي تا ته سوخته روي سطح فلزي سقاخانه مدت هاست خشكيده اما ايام محرم، سقاخانه ها هم پرنور مي شوند.

جوان بیست ساله شهرکردی با پتو وبالش در کنکور امسال شرکت کرد

گل نوشکفته

بعضی وقت ها که  سری به گذشته می زنیم و خاطرات گذشته را مرور می کنیم یا عکس ها و نوشته های خود را می بینیم برخی خاطرات خیلی جالب و یادآور بعضی نکاتی است که شاید اکنون آنها را ناخواسته فراموش کرده ایم . فرصتی پیش آمد تا در ایام سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) سری به زادگاهم یعنی شهر زواره بزنم . در این سفر فرصت را مغتنم شمردم و به آرشیو اخباری که در دوران جوانی ام که خبرنگار رسانه ها در زواره بودم زدم .  در بین اخبار چاپ شده در مطبوعات که خودم خبرش را تهیه و ارسال کرده بودم خبری دیدم که پس از سالها برایم جالب بودم و آن را با شرایط امروز مقایسه کردم با زمانی که مردم به مغازه ها برای خرید چای ، قند وشکر هجوم می آورند تا به شایعه ای که واقعی نیست دامن بزنند حدود بیست سال قبل در زواره دختری پانزده ساله بنام بتول سلامه که به بیماری قلبی مبتلا بود هنگام مرگش وصیت کرد هشت قطعه طلایش به جبهه های حق علیه باطل اهداء شود .

این خبر را آن روز  برای چاپ به روزنامه اطلاعات ارسال کردم.  در سال 1367 امکانات لازم برای تهیه عکس نداشتم تا لحظه ای که پدر بتول با مراجعه به بسیج زواره آن هشت قطعه طلا را اهداء می کرد به تصویر بکشم ولی خبر آن را نوشتم و برای روزنامه ارسال کردم و در تاریخ شنبه 4/4/1367  در روزنامه چاپ شد چند روز بعد یعنی 12/4/1367 روزنامه اطلاعات در ستون دریچه خود با چاپ بریده روزنامه در زیر تیتر گل نوشکفته نوشت : دخترک ، یک گل بود گلی که در بهار انقلاب ، برشاخسار زندگی شکفته بود . در فصل خون و عشق ، در روزهای ....  و در پایان هم نوشت و اینک ، ما از دریچه عشق و ایثار او را بنگریم ، از او بیاموزیم و نامش را بیاد داشته باشیم " بتول سلامه "

اما اینک بعد از گذشت سالها ایثار و شهادت و تجربه روزهای با هم بودن و کمک به یکدیگر برای چند کیلو برنج ، چای و قند وشکر..... چه می کنیم . چرا امروز درس هایی که در آغاز انقلاب و دوران دفاع مقدس فرا گرفته ایم را امروزفراموش کرده ایم . ما را چه شده ؟ بیایید یکبار دیگر درس هایمان را دوباره مرور کنیم . هر روز ، روز امتحان است . خدای ناکرده  نمره کم نگیریم . زیرا زمان امتحان و دریافت کارنامه افسوس و ای کاش گفتن بی فایده است. خدایا ما را عاقبت به خیر بگردان .